Ochtend
Share
Het is nog vroeg in de ochtend als ik wakker wordt en door de pijn in mijn botten niet meer kan blijven liggen. Langzaam probeer ik overeind te komen. Gisteren was duidelijk een dag met teveel het woordje te…..
Even in een gemakkelijke stoel zitten, bijkomen, met op de achtergrond het vogelkoor in de tuin.
De laatste weken wonen twee duiven in de bomen, een koppel kraaien zijn er ook sinds een jaar. Ze laten zich regelmatig horen. Boodschapjes zeggen spirituele vriendinnen :). Een paar dagen geleden, het was vijf uur in de ochtend, ben ik naar buiten gegaan om het zingen van de vogels op te nemen. Prachtig. Het voordeel van “ziek” zijn?. Alles intens beleven , zien, voelen, ruiken.
Heel af en toe voelt het alsof ik in een ander level verkeer. Het is moeilijk uit te leggen hoe dat voelt. Mijn partner en ik praten er af en toe over. Hij probeert mij te volgen maar we weten beiden dat we allebei aan een andere kant van de weg staan. Samen deze weg gaan maar toch met enig ” voelende” afstand. Zo is het en niet anders. En meteen komt er een liedje in mijn hoofd. ” de hubs t of de hubs t neet, zoe is t en neet anders, en es ste t hubs daan hubste t dingk neet dat t verandert”.
Altijd liedjes in mijn hoofd. Het is wakker worden met muziek en gaan slapen met een liedje. De vogels in de tuin spiegelen.
De ochtend, hij was nog nooit zo lang als sinds de dag dat “ziekte” in mijn leven kwam. De tijd gaat traag en dat is fijn om te ervaren. Waar was ik al die jaren….
Toen Jan overleed en ik vlak na zijn overlijden in het ziekenhuis aan de voorkant de grote deur uit liep en zag dat iedereen gewoon doorging terwijl voor mij de wereld even stil was geworden,,..dat gevoel dat er toen was is er vaker nu.. Het stil vallen van alles om me heen. Met niets meer bezig zijn. Voelen dat er meer is dan wij ervaren in ons drukke jachtige bestaan waarbij we ( zoals mijn oude vader vaak heeft gezegd) “rennen naar de doodskist”.
We zijn er allemaal bang voor. Die dag waarop we het aardse moeten verlaten, maar we rennen zo hard er naartoe…Soms zou je willen roepen ” stop, hou op”…Woorden die mijn kleinkindjes geleerd hebben op school als ze gepest worden of er iets gebeurd dat ze echt niet willen en die ze nu af en toe roepen naar ons :)).
Ochtend……laat het nog even zo blijven.